Yeşim Us Aslan

1983 yılında Ordu’da doğdum, İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyorum. Sanatla ilişkim çocuklukta çizmek, çamur bulamak , doğada var olmak  gözlemlemek ve malzemelere duyduğum merakla başladı. Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri bölümünü bitirip 4 yıl özel sektörde çalıştıktan sonra kendi yolumun sanatla var olduğuna karar verip güzel sanatlar eğitimine başladım. Bu yolculuk beni içsel merakımı büyüten, kendimi büyüttüğüm bir serüvene dönüştü ve giderek yaşamı kendimi sanatla anlamaya dair bir üretim ve araştırma pratiğine dönüştürdüm. Bugün geriye bakınca  iyi ki diyorum.

​

Sanat eğitimimi Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Seramik ve Cam Bölümü’nde tamamladım. Eğitim sürecinde Cam Ocağı Vakfı ve Edirne Sarayı kazı çalışmalarında farklı üretim ortamlarını deneyimledim; Belçika’da Keramiek Leuven’de seramik ve çömlek alanında çalışan Hein Severjins ve Christiane Zeghers’in stüdyolarında çalışma ve öğrenme fırsatı buldum. Yurt içi sergiler projeler ve yurt dışında pek çok  farklı  rezidans programlarında yer aldım projeler ürettim. 

​

Sakarya Üniversitesi’ndeki sanat tasarım fakültesi yüksek lisans çalışmamda seramik malzemenin sanat terapisi bağlamındaki terapötik işlevini ve sanatsal yaratma süreciyle ilişkisini araştırırken, bu dönem, uzun süredir sanatçı olarak çalıştığım kile başka bir açıdan bakmaya başladığım ve malzemenin duyusal, bedensel ve psikolojik boyutları üzerine daha fazla düşünmeye yöneldiğim önemli bir eşik oldu.

​

Uzun yıllar seramik ve sanat alanında çocuklara ve yetişkinlere yaratıcılık ve malzeme odaklı eğitimler verdim; ilk öğretmenlik deneyimim özel eğitimde sanat eğitmenliği yapmakla başladı. Sonrasında pek çok farklı alandaki sivil toplum kuruluşları, belediyeler ve vakıflarla iş birliği yaparak çocuk, ergen, yetişkin, özel gereksinimli bireyler, göçmen ve savaş mağduru kadın ile çocuklar, psikiyatri ve geriatri gibi pek çok farklı popülasyonla sanat çalışmaları, atölyeler ve yaratıcı çalışmalar yürüttüm. Zaman içinde öğretme biçimim de değişti; teknik aktarımın yanında merakı, deneyerek öğrenmeyi ve kişinin kendi ifade biçimini geliştirmesini önceleyen bir yaklaşım benimsedim.